U staat stil bij het graf van Gerrit Hilberink, een jonge natuurkundestudent met een scherp verstand en een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Oorspronkelijk woonde hij in Apeldoorn, waar zijn vader een wasserij runde aan Kanaal Noord: Edelweiss. Later verhuisde Gerrit naar Utrecht om te studeren, maar de oorlog zou zijn toekomst wreed onderbreken.

Hij had wis- en natuurkunde gestudeerd en werkte als wetenschappelijk medewerker aan de universiteit. Toen de bezetter begon met het oppakken van studenten – razzia’s die hen dwongen een loyaliteitsverklaring aan de Duitsers te tekenen – besloot Gerrit terug te keren naar Apeldoorn. Hij wilde zich niet laten gebruiken voor propaganda.

Op 30 maart 1945, slechts dagen voor de bevrijding, werd hij bij de spoorbrug over het kanaal gearresteerd door Landwachters – NSB’ers die als veldpolitie dienst deden – omdat hij zich buiten bevond na spertijd. Bij hem thuis werden ook illegale krantjes aangetroffen. Gerrit werd overgebracht naar de Dienststelle van de SD.

Wat volgde was kil en gewetenloos. Op 12 en 13 april 1945, met de bevrijding letterlijk hoorbaar in de verte, werden zestien gevangenen – onder wie Gerrit – geëxecuteerd in het Kruisjesdal bij Hoog Soeren. In de bossen, onder dreunend kanongebulder van de oprukkende Canadezen, werden ze vermoord. De bevrijding van Apeldoorn kwam voor hem slechts vier dagen te laat.

Zes weken duurde het voordat zijn naaste familie eindelijk duidelijkheid kreeg over zijn lot. De onwetendheid was misschien nog wreder dan de bevestiging.