U staat hier bij het graf van twee hulpverleners: Berend Holtman en Riek Stapper. Twee mensen die elkaar nauwelijks kenden, maar op 26 september 1944 samen het leven lieten bij Beekbergen. Ze wilden helpen. Ze wilden redden. En juist daardoor werden ze slachtoffer van de verwarring en het geweld van oorlog.

Berend was actief als EHBO’er, Riek werkte voor het Rode Kruis. Op die dag waren ze onderweg om een zwangere vrouw te evacueren vanuit Arnhem naar Apeldoorn – een gevaarlijke tocht, maar voor hen vanzelfsprekend. Het front bewoog snel, chaos regeerde de regio. Britse gevechtsvliegtuigen probeerden de wegen vrij te maken voor de opmars van de geallieerden.

Tegelijkertijd probeerden de Duitsers te ontsnappen – soms vermomd, soms met wapens verborgen in wagens die gemarkeerd waren met het Rode Kruis. In die verwarring werden ook Berend en Riek beschoten. Hun voertuig werd geraakt, waarschijnlijk aangezien voor een vijandelijke colonne. Beiden kwamen om. Ze waren slechts twee van de zeventien dodelijke slachtoffers die dag.

Berend en Riek kenden elkaar niet goed, maar hun namen staan nu voor altijd samen op deze steen. Niet als soldaten, niet als strijders, maar als helpers – mensen die zich in de meest gevaarlijke omstandigheden bleven inzetten voor anderen.

Als u de route vervolgt, komt u bij het graf van Kasper van Ommen – een boekhouder die tijdens dezelfde razzia van 2 december 1944 gedeporteerd werd en de verschrikkingen van het transport niet overleefde.